Hukuktan ekonomiye, eğitimden tarıma ya da teknolojiye kadar ana sektörlerin tamamında büyük problemlerimiz olduğu aşikardır. O kadar derinleştiler ki artık sadece muhalifler değil muvafıklar bile işlerin yolunda gittiğini iddia edebilecek durumda değil. İstisnasız bütün araştırmalar ülkenin temel meselelerinin her kesimin ortak tespiti olduğunu gösteriyor.

Araştırmaların istisnasız ortaya koyduğu başlıklar hep aynı:

Hukuk siyasetin aracı oldu.

Ekonomide işler iyi gitmiyor.

Gelecekte de ekonomi daha iyi olmayacak.

Eğitim ihtiyaçlara cevap vermiyor.

Kurumlara güven azaldıkça azalıyor.

Bütün bu alanlardaki eksiklik, aksaklık ve fiyaskoların aksini iddia edebilen kalmadığı için, sorunların çözümü de konuşulmuyor. Yerine bol bol partizanlık yapılıyor. “Bizim iktidarımızın hakkıdır” türünden bilinen en basit haliyle partizanlık. Buna, “başkası daha iyisini mi yapacak” gibi bir basitlik de eşlik ediyor.

Bir önemli partizanlık tezi de Türkiye’nin ekonomide gerilese de hukukta pek parlak olmasa da dış politikada başarıdan başarıya koştuğu iddiasıdır. Hatta, yoksulluğun, enflasyonun, işsizliğin, paramızın........

© Karar