Terörsüz Türkiye meselesini tartışırken gördük ki toplumun farklı kesimlerinin zihinsel kodlarında Kürt meselesi konusunda henüz bir değişiklik yok.

Hemen her tartışmada, “Kürtler bu ülkede başbakan olabiliyorlar, bakan, milletvekili, belediye başkanı olabiliyorlar, daha ne istiyorlar ki…” benzeri argümanlar havada uçuşuyor.

Evet Kürtler bu ülkede her şey olabiliyorlar ama Kürt olamıyorlar. Oysa onlar, öncelikle kimlikleri yüzünden ötekileştirilmeden ve kimseden bir lütuf beklemeden Allah’ın yarattığı kimlikleriyle Kürt olduklarını hiçbir ayrımcı bakışa maruz kalmadan hissetmek istiyorlar.

Aslında Kürt meselesini, böyle bir eksenden tartışmayı başarabilsek, eminim bazı meseleleri çok daha kolay çözmeyi başarabiliriz.

Bu çerçevede, Hüseyin Çelik’in Serbestiyet’te çıkan “Müslümanların ırçılıkla imtihanı” adlı yazısının çok önemli bir perspektif sunduğu kanaatindeyim.

Hüseyin Çelik’in şu tespitlerinin altını özellikle çizmekte yarar var:

-Her insan, aynı yumurta ikizi olsa bile, dünyaya eşi benzeri olmayan bir varlık olarak gelir. İlk insandan bugüne kadar her insanın saçının kılındaki DNA’nın bile farklı olması, ilk insandan bugüne kadar hiçbir insanın parmak izinin diğerini tutmaması bu iddianın en basit ispatıdır. İşte bunun adı ‘vehbî’dir.

Hiç kimse mensup olacağı ırkını Allah’a sipariş vererek dünyaya gelmez. Bundan dolayıdır ki, İbni Haldun der ki: ‘Vehbî özellikleriyle övünenler ilkel........

© Karar