CAMBRIDGE - Her fikrin hızla bir ideolojik kampa ya da diğerine itildiği günümüzün kutuplaşmış, sosyal medya güdümlü dünyasında merkezci bir ekonomist olmak kolay değil. Genellikle Leon Troçki'ye atfedilen bir sözle ifade edecek olursak, merkezci iktisatçılar savaşla ilgilenmeyebilir ama savaş onlarla ilgileniyor.

Paranın geçmişini, bugününü ve geleceğini inceleyen 2016 tarihli kitabım The Curse of Cash(Paranın Laneti) buna bir örnektir. Kitabın yayınlanmasının ardından 20'den fazla ölüm tehdidi aldım; bazıları açıkça 100 dolarlık banknotların kullanımdan kaldırılması çağrıma öfkelenen uyuşturucu satıcıları ve silah sahiplerinden, diğerleri ise düzenlemeye verdiğim desteği vatana ihanet olarak gören kripto evanjelistlerinden geliyordu.

İşin tuhafı, tehditleri tahmin edilebileceği kadar umursamadım. Bu insanlardan bazıları ne kadar dengesiz olsalar da, en azından kitabın argümanlarını anlamışlardı; sadece şiddetle karşı çıkıyorlardı.

Aynı şey 2013 yılında Carmen M. Reinhart ile yaptığım çalışma nedeniyle çıkan kargaşa için söylenemez. Bu olay, Massachusetts Amherst Üniversitesi'nden üç iktisatçının, 2010 yılında düzenlediğimiz "Borç Zamanında Büyüme" başlıklı altı sayfalık konferans makalemizin, Avrupa ve ABD'deki politika yapıcıları küresel mali kriz sonrasında zararlı kemer sıkma önlemleri almaları konusunda yanlış yönlendirdiği iddiasıyla çok sayıda "hata" içerdiğini ileri sürmesiyle başladı. Ardından gelen öfke, bugüne kadar devam eden yanlış bir anlatıyı besledi.

Gerçekte, makalemiz sadece tek bir hata içeriyordu. Kritik olarak, bu hata 2012 yılında yayınlanan ve çok daha büyük ve eksiksiz bir veri setine dayanan tam uzunlukta düzenlenmiş dergi versiyonunda yer almadı. Stanford'dan Michael J. Boskin'in o dönemde gözlemlediği gibi, ön araştırmaların revizyon sürecinde düzeltmelerden geçmesi pek de alışılmadık bir durum değildir.

Çalışmanın her iki versiyonu da aynı genel sonuca ulaşmıştır: gelişmiş ekonomiler genelinde,........

© Karar