Ailesiyle geldiği Almanya’da altı yaşından beri yaşayan 65 yaşındaki bir Türk. Eğitimli. 25 yıl çevre mühendisliği yapmış, sıkıldığı için ayrılıp kendi işini kurmuş ve 15 yıl sonra dükkanını kapatmış. Şimdi taksi şoförü.

Önceki gün tesadüfen bindiğim taksisinde bana şu soruyu yöneltti: “Söyleyin bana, şimdi ben kimim?”

Almanya’ya yerleşik ilk ve ikinci nesil Türkler açısından önemli bir soru bu.

Hem Türk, hem Alman olmak…

Berlin uçağının yolcu kabul ettiği salona doğru yürürken, iki kat aşağıya inmek için asansörü kullanmamı tavsiye eden bir yer görevlisi, mihmandarlığını üstlendiği Almanya’da yerleşik kadın yolcunun Türkiye’yi toz pembe gören sözlerine öfkesini saklayamıyordu.

“Tabii Almanya’da bir eliniz yağda bir eliniz balda hayatlar yaşıyorsunuz” diyordu mihmandar.

Türkiye’den bakılınca Almanya’da yaşayan Türkler genellikle böyle görülüyor.

Almanya’da yaşayan Türklerin ise, hemen her bakımdan o ülke insanlarına uyumlu bir hayatı 60 yıl sürdürseler bile, oralı sayılmamak gibi bir ciddi sorunu var.

O ülkenin siyasi hayatını da derinden etkileyecek ve İkinci Dünya Savaşı sonrası oluşmuş dengeleri ‘aşırı sağ’ lehine değiştirebilecek boyutta hem de.

Türk olmak Almanya’da yaşayan Türkler için de kolay değil.

Diplomat olarak meslek hayatının önemli bir bölümünü Almanya’da başkonsolos ve büyükelçilik müsteşarı olarak geçirmiş Naci Koru -biraderim olur- kendisinin görevde bulunduğu yıllarda yaşananları bloğunda şöyle özetliyor:

“1991’de Hoyerswerda’da, 1992’de........

© Karar