CHP hakkında bilmem kaçıncı benzer yazıları yazmışımdır. Bu, benim bakış açımdan ziyade CHP’nin benzer çalkantılar yaşamasıdır.

Çalkantıların iki ayağı var.

İlki, siyasi iktidarın ana muhalefeti boğma sürecini yargıyı kullanarak keyfi biçimde inanılmaz bir seviyeye çıkarması.

İkincisi, CHP iç ayrışmalarının, örneğin Kılıçdaroğlu’nun tutumunun buna katkı vermesi.

Ama ortada yapısal bir sorun olduğu da açık.

Biraz geriye gidelim. 90’lı yıllar… Ülke bir kez daha gerginlikler ve çatışmalara boğulmuştu.

Önce toplum siyasetin içine, ardından tüm tartışmalar, tüm sorunlar devlet ve devlete hâkim olmak mantığıyla sürdürülmüştü.

Bu dalganın önemli bir diğer sonucu olmuştu:

Toplumun siyasetten uzaklaşması, hatta siyasete tepkisiydi bu sonuç.

Siyasi mücadelelerin kişisel ve dar çıkarlara endeksli olduğu, gerginlikleri beslediği bir ortamda bu durum pek şaşırtıcı değildi.

Devlet alanı ile siyasi alan arasındaki çizginin kaybolduğu durumlarda, yani hem devletin siyasi alanı işgal ettiği hem siyasetçinin devlet organları ve kurallarını ilkesizce siyasileştirdiği durumlarda ise hiç mi hiç şaşırtıcı değildi.

Siyasetten soğumanın getirdiği bu tepki, siyasetin tamamen devre dışı kalması........

© Karar