Trabzonspor Başkanı Ertuğrul Doğan, Galatasaray maçı öncesi konuşmadı…

İçinde biriktirdiğini haykırdı.

Bu, sıradan bir açıklama değildi. Bu, yılların sabrının çatladığı andı. Bastırılmış duyguların, kontrol altında tutulmuş öfkenin, bir noktadan sonra kendine yer açma biçimiydi. Ama yine aynı refleks devreye girdi; sözler eğildi, büküldü, daraltıldı. Mesele küçültüldü, kişiselleştirildi ve her zamanki gibi en kolay hedefe yöneltildi: Uğurcan Çakır. Oysa ortada bir kişi değil, bir zihniyet; bir anlık gerilim değil, yıllara yayılan bir rahatsızlık vardı.

Futbolda zamanlama her şeydir. Hele ki bir başkan, ligin en kritik eşiklerinden birinin hemen öncesinde bu kadar net ve sert konuşuyorsa, orada duyulan şey sadece kelimeler değildir; orada bir irade, bir duruş, bir kırılma anı vardır. Ertuğrul Doğan belki doğrudan ifade etmedi ama söylediği şey açıktı: “Biz artık susmayacağız.” Çünkü Trabzonspor uzun süredir aynı döngünün içinde sıkışmış durumda. Bir oyuncuyla anlaşılır, emek verilir, plan yapılır… Tam “artık oldu” denilen anda oyunun dengesi değişir. Sahneye başka bir irade çıkar, süreç kırılır ve sonuç yine aynı yere çıkar: Trabzonspor kaybeder.

Tam da bu yüzden… artık kimse “tesadüf” diyemez. Renato Nhaga süreci bunun en somut örneği. Trabzonspor’un her şartta anlaşmaya vardığı bir oyuncu, son anda daha yüksek rakamlarla el değiştiriyor. Yetmiyor…Görüntülü görüşme anında devreye giriliyor, temas kesiliyor, iletişim koparılıyor. Şimdi açık açık sormak gerekiyor: Bu rekabet mi, yoksa fırsatçılığın yeni adı mı? Çünkü yaşanan tablo bir transfer........

© Karadeniz'de sonnokta