naçiz ömrümün elli beş milenyum yılının geçtiği-

muhafazakâr kesimin kirlettiği bizlerinse hiçbir zaman sahip çıkamadığı

tarihsel dökûmanına bakacak olursak;

ticari ipekyolu buradan geçmekte olup kuzeydoğu anadolu'nun geçit kapısı

şimdilerde hunharca kentsel dönüşüm cinayetleri adı altında yağmalandığı

hiçbir zaman tarihsel önemini yitirmeyen ve

kiminin türkiye'nin çimentosunun dediği

şimdilerde betonkent içerisine sıkıştırıldığı kent

söylentiye göre son pontus kralının ressam olduğu

her üç kişiden beşinin hâlâ bu kimliği taşıdığı

bizler dahil klavye şairlerinin yazarlarının çizerlerinin teknik direktörlerinin mantar gibi çoğaldığı kent

şimdilerde sahiline ulaşılmaz ve lağım kokusundan yaklaşılmaz olsa da;

bir zamanlar ayasofya'dan ganita'ya kadar da sevgili gibi koluna denizi takarak taşınan kent

çam ormanlarının gittikçe azaldığı gürül gürül akan derelerine set vurulduğu tünellere köstebek vari kurban edildiği kent

sarhoş oldum yampiri yampiri zağana gibi yürüdüm

arnavuttaşlı sokaklarında tepik vurdum

daracık sokaklarında yavuklumu gözledim

uzağında burnumun direğinin sızladığı

her bakışta efsunlandığım

ağlattığı kadar da içimizi donatan güldüren kent

her ne olursa olsun bir başka kenti burası kadar sevemeyeceğimiz bir kent

sevilecek hiçbir özelliği kalmasa da

© Karadeniz'de sonnokta