De waarachtige ontmoeting als antwoord op de huidige polarisatie

Maatschappelijk werker

Wat voor mij heel belangrijk is, zijn dagelijkse menselijke ontmoetingen. Dat kan met bekenden of vrienden zijn, maar ook met onbekenden, bijvoorbeeld in de supermarkt. Een opmerking, een praatje, iets wat spontaan opkomt. Zo doorbreek ik het web van isolerende patronen, waar we vaak inzitten om te overleven in ons systeem. Meestal zijn we onderweg, in het doen en de haast van wat ik noem de innerlijke manager. We zijn daardoor niet aanwezig in het moment. En ontmoeting ontstaat in het moment, maar helpt ook om in het moment te komen. We kunnen elkaar hier echt mee helpen. Groet iemand op straat, laat iemand voorgaan in het verkeer, het zijn kleine, bewuste handelingen, maar ze dragen echt bij.

Deze week was ik met mijn vrouw Gebi in Lille en er ontstonden met verschillende onbekende mensen hele leuk gesprekjes, zoals het jonge meisje dat ons bediende in het Indiaas restaurant waar we aten. Door onze belangstelling vertelde ze over haar studie in Parijs die ze net had afgerond en over haar toekomstdromen. We hadden even echt contact. Ook als we bekenden of vrienden ontmoeten, is het goed om bewust te zijn of er een goede balans is tussen luisteren en praten. Vaak zijn mensen beter in praten (zenden) dan in luisteren. Of ze luisteren even en nemen dan het gesprek over vanuit de associatie die wat je zegt heeft met hun eigen verhaal. De meeste mensen zijn vooral met zichzelf bezig. Voor iedereen herkenbaar. Ook kan een gesprek verzanden in het praten over anderen of in een intellectuele discussie die afdrijft van je gevoel en het contact met jezelf. Het vraagt echt een bewuste inspanning om in een gesprek tot een echte ontmoeting te komen. Als dat gebeurt kan dat ontroerend zijn, het geeft je energie in plaats van dat het je leegzuigt. Building a church is een uitdrukking die voor mij weergeeft dat we in een waarachtige ontmoeting een levende kerk kunnen bouwen. Daar is geen stenen gebouw voor nodig. Zelf heb ik met Stichting Met hart en ziel en nu mijn dagbesteding talloze etentjes georganiseerd met mensen aan de onderkant van de samenleving. Samen eten is echt een mogelijkheid tot ontmoeting. In de communiteit waar we nu wonen, wordt twee keer per jaar een etentje georganiseerd, waarvan........

© Joop