Protesteren tegen vluchtelingen is Nederland op zijn lelijkst

Filosoof en journalist

Als kind van de jaren negentig groeide ik op in de veronderstelling dat tolerantie en menselijkheid samen een onwrikbaar fundament vormden onder ons gave land. In de polders klopten we onszelf graag op de borst als het morele kompas van de wereld. In ons vrije Nederland mocht je gewoon blowen. Hier kon iedereen hand in hand over straat. Hier zorgden we voor elkaar. Sterke schouders waren trots op de last die zij konden dragen, en wie niet kon meekomen, werd gedragen. We waren progressief, dachten in oplossingen en geloofden in dialoog. Politici als Hans Janmaat, Richard van der Plas en Joop Glimmerveen waren paria’s. Zij konden met hun discriminerende en fascistoïde retoriek op geen enkele sympathie rekenen; de Kamer liep leeg als zij het woord namen.

RemigratieNa de moord op Pim Fortuyn werd alles anders. Sindsdien wordt het debat gegijzeld door een irrationele angst voor de volkse onderbuik. Vanaf die tijd wordt er neergekeken op de weldenkende elite. De neofortuynisten — die beweren dat juist het negeren van Janmaat en zijn smurfjes een vruchtbare bodem voor extreemrechts heeft gecreëerd — hebben het centrum van de maatschappelijke discussie gekaapt en het hele debat in een rechts moeras getrokken. Partijen die de mond vol hebben van een 'joods-christelijke samenleving', spreken anno 2026 zonder enige vorm van schaamte over 'remigratie' alsof dat niet het ultieme eufemisme is voor........

© Joop