Van verzorgingsstaat naar voedselbank: armenzorg 2.0

Cultuurwetenschapper, werkte 35 jaar in de zorg

Schagerbrugger Frank van Loo bestudeerde jarenlang de armoede en de daarmee verbonden armenzorg in de negentiende en twintigste eeuw in Nederland, en in het bijzonder die van de Noordkop. Hij verbaasde zich erover dat in een welvarende maatschappij als de onze nog steeds een omvangrijke groep mensen arm is. Van Loo vroeg zich af of we weer ‘terug’ gaan naar de ouderwetse armenzorg.

In Nederland bestaat, in de terminologie van Van Loo, een steeds grotere groep ‘relatief gedepriveerden’. Dat is een groep die voldoende eten (soms van de voedselbank), kleding en huisvesting heeft, maar meer ook niet. Om in het maatschappelijk leven mee te doen is meer nodig. Het is een groep met slechte vooruitzichten door opstapelende problemen. Vaak kampen mensen met grote schulden en met psychische en lichamelijke klachten. Een kleine huurschuld kan uitgroeien tot een enorme achterstand, doordat incassobureaus en deurwaarders proberen toch nog ‘veren te plukken van kale kikkers’.

Van Loo wijst in zijn boek Arm in Nederland 1815-1990 op processen als deregulering, decentralisatie en privatisering. Volgens hem zijn we op weg naar een steeds kleiner ‘ministelsel’ van sociale zekerheid. In zijn optiek is dat het gevolg van de samenwerking tussen liberalen (VVD en D66),........

© Joop