De trieste teloorgang van de Sandinistische revolutie

Aan deze trieste eeuw vol teleurstellingen heeft Daniel Ortega, president van Nicaragua, er nog een toegevoegd. In een grote toepsraak kondigde hij aan dat verkiezingen in zijn land zijn afgeschaft. Anders komen de imperialisten aan de macht.

Ortega voert samen met zijn vrouw Rosario Murillo als co-presidente sinds 2008 een dictatoriaal bewind. Wat armoede en achterstand betreft is in Latijns-Amerika alleen Haïti er slechter aan toe. De gevangenissen zitten vol politieke tegenstanders. Meer dan de helft van de bevolking moet zich staande houden in de informele economie. Dezer dagen kondigde de publieke omroep een nauwe samenwerking af met die van Wit-Rusland. Na de afschaffing van de verkiezingen riep Panama zijn ambassadeur terug voor overleg. Nicaragua verdedigt zijn soevereiniteit, desnoods met de wapens, zo reageerde Ortega. Het parlement is ondertussen begonnen met het voorbereiden van de noodzakelijke wetgeving voor de daadwerkelijke afschaffing van de verkiezingen.

Een halve eeuw geleden maakte Daniel Ortega en zijn vrouw deel uit van het Frente Sandinista de Liberación Nacional. Dat was de hoop van mondiaal links nadat Fidel Castro door de mand gevallen was met zijn kwaadaardige dictatuur, die behalve politieke tegenstanders ook homoseksuelen vervolgde. Ook was een paar jaar na zijn dood iedereen duidelijk geworden wat Mao Zedong in werkelijkheid had aangericht. In Cambodja was de Rode Khmer nog met de genocide op het eigen volk bezig.

Nee, dan de Sandinisten.

Zij vormden een brede linkse coalitie die strijd voerde tegen de dictatuur van de familie Somoza, die Nicaragua al sinds pakweg 1932 in een ijzeren greep hield. Feitelijk doel van de Somoza's was zichzelf en hun vrienden zoveel mogelijk te verrijken. Hun machtsinstrument was de gevreesde Nationale Garde. De Somoza's  genoten bij dit alles de steun van de Verenigde Staten. De Sandinisten waren na zoveel ontmaskeringen van linkse utopias de laatst overgebleven hoop.

De Sandinisten ontleenden hun naam aan Augusto César Sandino, een guerillastrijder die zich in de jaren twintig en dertig verzette tegen een Amerikaanse bezetting van zijn land die van 1912 tot 1933 duurde. President Roosevelt trok de troepen terug maar liet de macht in handen van de eerste Somoza en zijn nationale garde. Deze nodigde Sandino uit voor overleg en liet hem prompt vermoorden.

De Sandinisten vormden een aantrekkelijke coalitie van romantische revolutionairen. Pater Ernesto Cardenal, bevrijdingstheoloog, maakte er deel van uit, evenals de ridder zonder vrees of blaam Edén Pastora. In het laatste stadium van........

© Joop