We dekoloniseren alles, behalve China

Sinoloog, schrijver en recensent

Door: Koen van der Lijn en Fresco Sam-Sin

We dekoloniseren wat af in Nederland. Toch hebben we die corrigerende bril niet op wanneer het Chinese geschiedenis betreft. Nederlands imperialisme in China is een blinde vlek en dat terwijl negentiende-eeuws Nederland honderdduizenden Chinezen voor Nederlands-Indië en Suriname heeft gerekruteerd, de zogenaamde ‘Biggenhandel’. Het was een beestachtig gebeuren. Daarvan was Nederland zich destijds doordrongen, van kabinet en Kamer tot krantenlezers.

Deze geschiedenis is vergeten. Wel over zijn ingesleten, koloniale stereotypen. China was zogenaamd zelfgenoegzaam en gesloten, wereldvreemd en hiërarchisch. Chinezen zouden daarom xenofoob, oppervlakkig en oncreatief zijn. Dat alles lag aan de keizer en Confucius. Honderdvijftig jaar verder is het denken, spreken en schrijven over negentiende-eeuws China weinig veranderd. Maar dat moet wel. Het examenprogramma als eerste, zo vinden wij.

‘China 1842-2001’ maakt deel uit van het examenprogramma geschiedenis. Schooluitgevers krijgen carte blanche om leergangen te schrijven bij de landelijk vastgestelde examenstof. Hoe je de stof formuleert of indeelt, is aan hen. Als de auteurs de mist ingaan, verschuift de verantwoordelijkheid naar docenten. Is er in die boeken dan veel krom om recht te doceren? Antwoord: ja.

MythevormingAls het om het Chinese keizerrijk........

© Joop