Güllshit in stropdas-editie, met een brilletje voor de denkkracht

‘De Volkskrant is een kutkrant,’ galmde door mijn kamer. Ik heb Joop Visser even uitgezet om wat thee in te schenken. Toen zag ik wat er dit keer stond: de manosfeer zou geen probleem zijn geweest toen die nog gewoon islam heette. 

Ah, Lale Gül moest uiteraard ook een mannelijke variant krijgen: Güllshit in stropdas-editie, met een brilletje voor de denkkracht. Hij luistert naar de naam Izz ad-Din Ruhulessin, ooit bij Pauw & Witteman aangeschoven om uit te leggen dat wij ons als Westen vooral niet moeten bemoeien met interne Iraanse aangelegenheden, zoals vrouwen die religieus verantwoord met stenen richting Allah worden geholpen. Inmiddels is hij van God los, maar niet van de behoefte om op de knieën te gaan voor iets dat groter is dan hijzelf: het seculiere Westen.

De manosfeer was nooit onzichtbaar omdat ze islam heette; ze was juist jarenlang alleen bespreekbaar wanneer ze islam heette. Vijfentwintig jaar lang mocht Nederland feminist spelen zodra vrouwenhaat niet ‘westers’ was. Nu blijkt dat onze blanke........

© Joop