On iki ay boyunca kıt kanaat geçinmeye çalışan ve başaramayan ülkenin çoğunluğu üç beş zenginin iki dudağının arasından çıkacak ücretle bir yıl daha sürünmeye devam edecek. ’Sürünmek’ kelimesi mecaz falan değil elbette etimize kemiğimize işlenir cinsten sürünmek. Şaka falan değil, zombilerin dünyayı istila ettiği korku filmlerindeki gibi sürünmek.

Sadece kendi çevremizden bile görebileceğimiz, kredi kartları ile yaşam süresini uzatma çabalarının kartların bile bu kadar yoksulluğa dayanamayıp patlaması ile gelen olumsuz sonuçlarını çaresizce izliyoruz. İki parmağımızı koyduk ana atardamarın üstüne, nabız var mı diye kontrol ediyoruz da, alamadığımız nabız için suni teneffüs yapacak nefes bulamıyoruz.

Bu hafta mecliste koca koca abiler, beyler işçilerin alacağı ücret ve emekli maaşı ne kadar olmalı sorusuna cevap bulacaklar. Sanırım yapılan toplantıların sonuna vardılar. Her sene yaşanan senaryonun tekrarını izleyeceğimizi bilmenin hafif bir burukluğu var elbette. Birkaç yerden maaş alan ve aldığı en düşük maaşın bile asgari ücretin kaç katı olduğunu bildiğimiz güzelim insanlar topluluğu kafa kafaya verdi ve kira fiyatlarının 25 binli rakamları bulduğu bir ülkede bizim ne kadar para hak ettiğimizi tartıştı. Bu ayın sonunda buldukları dâhiyane miktarı bizler ile paylaşacaklar. Tahmin etmek için müneccim olmamıza gerek yok sanırım. ’2025 yılını bi atlatalım seneye yeni zam gelir rahatlarız nasılsa’ diye düşünüp bankaların kucağına düşen milyonlar için kötü günleri atlattık, şimdi sırada daha kötü günler var.

Bu hafta belirlenecek olan sadece işçi........

© İz Gazete