Dünyaya geldiğimiz anda ilk yaptığımız şey nefes almak sanılır. Oysa ondan hemen önce gelen bir şey vardır: haykırmak.

İlk çığlığımızla başlarız hayata. O ses, yalnızca ciğerlerimize dolan havanın değil, “Ben geldim” diyen ruhumuzun ilanıdır. Bir bebek daha ilk saniyesinde sessiz kalmaz; çünkü hayat sessizlere kolay kolay yer açmaz.

Sonra büyürüz. Bize susmayı öğretirler. “Ayıp olur” derler, “ses etme” derler, “idare et” derler, “zamana bırak” derler. Oysa insan, içine attıklarıyla ağırlaşır. Söylenmeyen her söz, boğazda düğüm olur.

Yutulan her haksızlık, kalpte yara açar. Bastırılan her duygu, bir gün........

© İz Gazete