Tamam, kabul edelim: Dünya pek iç açıcı bir yer değil. Sabah haberlerine bakıyorsun, tansiyon; akşam sosyal medyaya giriyorsun, nabız. İnsan bir noktadan sonra “Ben bu gezegene yanlışlıkla mı geldim?” diye e-devlet’ten ikametgâh sorgulamak istiyor.

Ama gel gör ki… Ben iyiyim. Hatta son zamanlarda fazlasıyla iyiyim.

Öyle böyle değil; sebepsiz bir huzur, anlamsız bir mutluluk.

Sanırım bilinçaltım bir gün toplanmış, beyinle toplantı yapmış. Ruh da katılmış,

Gündem: “Bu arkadaş bu kadar gerilimi kaldırmıyor. Savunma mekanizması lazım.” Ve karar çıkmış: “Acilen iç huzur versiyonu 2.0’a geçiyoruz.”

O günden beri tuhaf bir rahatlık var bende.

Trafikte biri önüme mi kırdı? “Canı sağ olsun.” Bir haber mi düştü? “Zaten bekliyorduk.” Bir haksızlık mı oldu? “Evren not aldı, ben bi’ yürüyüşe çıkayım."

Bu bir tür ruhsal Wi-Fi kopması olabilir.

Dünya yanıyor ama benim modem “bağlantı sınırlı” modunda.

Gelen negatif mesajları otomatik spam’a düşürüyorum. Ruhum Gmail........

© İz Gazete