Yaş aldıkça ve zamana bağlı deneyimler kazandıkça, insanın geçmişte, özellikle de çocukluk çağında çokça önem atfettiği konu ve duygulara bakış açısı ve verdiği değerde de bazı değişiklikler oluyor. O günlerde, o yaşlarda sanki hep öyle kalacakmış gibi düşündüğünüz pek çok duygunuz ve düşünceniz, olay, konu ve durumlara yaklaşımınız, zamana ve yaşanmışlıklara bazen yenilip bir daha dönmemek üzere gözden uzaklaşıp kayboluyor bazen de değişip bambaşka bir şeye eviriliyor.

İnsan zamanla fark ediyor ki belleğinin derinliklerinde sakladığı birçok hatırlanmaya değer anı, aynı zamanda o ana dair bir özlem de barındırıyor. Zira, tam tersi, yani hatırlamak istemediklerini de zihninin en karanlık bölgelerine itip mümkünse geri gelmemesi için elinden geleni de yapıyor insan, bilinç dışı bir eylem olarak. Yaşandığı esnada kendisini; kötü, mutsuz, umutsuz ya da değersiz hissettiren hiçbir şeyi, doğaldır ki hatırlamak istemiyor insan. O anı, o anın parçası olan insanları, ortamı ve konuyu yok saymaya ya da hiç yaşanmamış gibi yapmaya eğilimli olabiliyor. Kendisi veya diğer kişilerin sorumlu olup olmadığına bakmaksızın, henüz noktası konmamış, kapanmamış olanların üzerine yepyeni sayfalar açmayı tercih ediyor yine pek çok insan.

İnsan, yaş aldıkça ve beyin gelişimini destekleyen, hatta zorlayan çeşitli durum ve koşulların yanı sıra aldığı eğitimlerle beraber zaman içerisinde bir bilinç kazanmaya başlar. Yani insan, zamanla hem kendisinin hem de dış dünyanın farkında olmaya başlar. Ancak, maalesef ki kimi insan, zamanla kazanması ve hatta geliştirmesi gereken bilinç yerine, benzer durum ve koşullarda benzer; tepki, eylem ve davranışlarda bulunmayı normalleştiren ve bilinçten ziyade bilinç dışı kaynaklı ve de refleks olarak adlandırılabilecek eylemlerde bulunmayı alışkanlık haline getirir. Bu durum bir tür otomatik pilotta olma halidir.

“İnsan bir makine midir ki otomatik pilotta olsun!” diye düşünülebilir. Ancak, eğer siz karşılaştığınız, benzer; konu, olay, durum ve koşullarda daima aynı veya benzer şekilde tepki veriyor, aynı veya benzer tutum ve davranışlar takınıyor ve eylemlerde bulunuyorsanız bu elbette ki bir tür otomatik pilotta olma halidir. Çünkü, yaşamın doğası gereği her şey değişim halindedir ve dolayısıyla yaşadığımız hiçbir an ve içerisinde karşılaştığımız hiçbir; insan, olay, durum ve koşul bir önceki ile asla aynı olamaz. Çünkü, bir an öncesinin koşulları, yani; insan, insanın bilgi düzeyi, bulunduğu fiziksel konum, biyolojik ve psikolojik durumu ile diğer tüm dış faktörler artık aynı değildir. Ayrıca bu yalnızca mikro değil makro seviye ve düzlemde de tam olarak böyledir. Sonuç olarak, bir an öncesi şu an ile aynı olmadığı gibi bir an sonrası da yine şu an ile aynı olmayacaktır.

İnsanın içinde........

© İz Gazete