SENİN olmayana güvenme.

Sana ait olmayanın sende durmasına aldanma.

Bu, bir süreliğinedir.

Tekrar sahibine döner…

Senin olmayanın sahibine dönmesidir.

Ki, her şey vakti gelende ait olduğu yere veya kişiye döner.

Bu bakımdan temellük etme.

Sahiplik rolüne fazla alışma.

“MİSAFİR duygulara” elbette itina göstermelisin.

Nezaketi asla elden bırakmamalısın.

Lazım geleni ise bi hakkın yapmalısın.

Ne eksik ne de fazla.

Bu, “Başkalarından aldıklarının geri alınacağı” bilgeliğine sahip olmaktır ki, her âdemoğlunda bulunmaz.

Ama sen de olmalıdır.

BAŞKALARINDAN aldığın sevgi gün gelir söner.

Sahip olmadığın için devşirdiğin aşk küllenir.

Üzerine nutuklar atıp temellük ettiğin ve herkesin gözüne sokmaya çalıştığın her ne varsa elinden kayar.

Sen yine senle kalırsın.

YAPMAN gereken şey sana sunulan ve geri alınacak olan duygulara bağımlılık geliştirmemendir.

Nüfusuna geçirdiğini sanmamandır.

Üzerinde hak dâvâ etmemendir.

Üstünde tepinip kibir üretmemendir.

Yine yapman gerekenler vardır. Ki, esas olan budur.

Kendine ait olan cevherleri fark etmelisin.

Fıtratına yerleştirilmiş güzelliklere âşina olup onları açığa çıkartarak işlemelisin.

Kuyumcu titizliğiyle çalışıp bunlar için emek çekmendir.

Vahiyle uyumlu hâle getirmelisin.

Bir kenara bırakmamalı ve işleterek pratik kazanmalısın.

Sorunların çözümünde başkalarından ödünç aldığın aklı değil sana bağışlanan bu öz cevherden yararlanmalısın.

Gerçek sevgiyi bu özel nimetle kendin üretmelisin.

Sana mahsus olan, seni yansıtan orijinal aşka erişmelisin.

Sevdanın kavuran közü de savrulan külü de sana özel olmalı.

Ki, ödünç almaya ihtiyaç duymayasın.

Kendi inancından almalısın.

Ne idüğü belirsiz felsefelerden veya mitolojik ögelerden ödünç almamalısın.

Sana uymayan elbiseyle âleme maskara olmamalısın.

Başkalarından alınan geri alınır.

Sahibine döner. İade edilir.

Sen sana ait olanı belirginleştir.

Hususi olanın idrakinde ol.

Ki, iade etmek zorunda kalmayasın.

Ayrılığın azabına düşmeyesin.

Yetmedi mi bunca ziyan. Yetmedi mi bunca kayıp.

Ve yetmedi mi bunca borç alış…

© İstiklal