Eskiler boşuna dememiş.

İnsan gençken dünyayı fethedeceğini sanır. Koşar, atılır, ayakkabı eskitir. Aklı ayaklarındadır. Nereye koşacağını, neyi kovalayacağını bilmez ama çok koşar.

Sonra bir bakmışsın, ayakkabı numaran 44’te kalmış, yaşın 44'ü geçmiş.

İşte o zaman akıl, yavaş yavaş başına gelmeye başlar.

Gençken her şeyi bilirsin. Yaş ilerleyince ne kadar az şey bildiğini anlarsın. Gençken herkesi düzeltmeye kalkarsın. Yaş ilerleyince kendini düzeltmenin bile ne kadar zor olduğunu görürsün.

Gençken büyük konuşursun. Yaş geçince büyük susarsın. Çünkü kelamın da bir vebali olduğunu........

© İstiklal