1. Marketlerde "Etiket Terörü" ve Caydırıcı Yaptırımlar

Mevcut para cezaları dev zincirler için bir "pazarlama gideri" haline gelmiştir. 2026 yılı itibarıyla cezalar 36 milyon TL’ye çıksa da çözüm para değil, icradır. Tekerrür eden fahiş fiyat artışlarında şube kapatma ve nihai olarak ruhsat iptali uygulanmalıdır. Devlet, tüccarın insafına değil, halkın rızkına sahip çıkmalıdır.

2. Tarladan Sofraya 00 Artış ve Hal Yasası

Üreticide 5 TL olan ürünün sofrada 50 TL olması ticari bir kazanç değil, toplumsal bir soygundur. Aracılık sistemini minimize edecek Dijital Hal Yasası acilen yürürlüğe girmeli; üreticiden tüketiciye doğrudan lojistik hatları kurulmalıdır.

3. Tarım Kredi Kooperatifleri: Kâr Odaklılık Değil, Denge

Asli görevi piyasayı regüle etmek olan bir kurumun milyarlarca lira kâr açıklaması kabul edilemez. Tarım Kredi, bir holding gibi değil; çiftçinin alın terini halkın sofrasına en ucuz şekilde taşıyan bir "Kamu Hizmet Vakfı" bilinciyle çalışmalıdır.

4. Gıda Terörü: "Muz Değil, Aroma Yiyoruz"

En can yakıcı meselelerden biri de çift standartlı üretimdir. Bir firmanın Avrupa’ya gönderdiği üründe gerçek meyve ve süt kullanırken, Türkiye’deki vatandaşa "aroma" ve "kimyasal kokteyl" sunması kabul edilemez. Ticaret ve Sağlık Bakanlığı, içerik standartlarını Avrupa seviyesine çekmeli; milleti zehirleyen paketli gıdalara karşı en ağır üretim yasaklarını getirmelidir.

5. Eğitimde 12 Yıllık Pranga: Yetenek Odaklı Model

Gençleri 18 yaşına kadar sınıflara hapsedip hayata hazırlıksız bırakma devri kapanmalıdır. 5 yaşından itibaren yetenek analizi yapılmalı, akademik zekası olan akademiye, teknik zekası olan sanayiye yönlendirilmelidir. 18 yaşındaki bir genç, alanında 10 yıllık tecrübesi olan bir uzman olarak hayata atılmalıdır.

6.........

© İstiklal