Kifayetsiz muhteris, bilgisi olmayan; ancak iddiası büyük insanları tanımlar. Aklı kıt, yeteneği sınırlı ama arzusu sınırsızdır böylesi kişinin. Görgüsü eksik; ama makam iştahı kabarıktır. Bizim asıl meselemiz, bu insanların varlığı değil, bu insanlara verilen yetkidir. Çünkü kifayetsiz bir insan, tek başına bir hiçtir; ancak kifayetsiz muhterise yetki verilirse, eline geçirdiği bu yetkiyi sonuna kadar kullanarak toplumu felakete sürükler.

Kifayetsiz muhteris kendini olduğundan büyük görür. Taşıyamayacağı yükün altına girdiği için de ezilen libidosunu kendisine verilen yetkiyi kötüye kullanarak tatmin etmeye çalışır. Yetersizliği sonucu sebep olduğu felaketler karşısında başkalarını suçlar; dediği olmadığı, yapılmadığı sürece de kudurur, saldırıya geçer. Hırsı onu insanlıktan uzaklaştırır. Elde ettiği imkânı, makamı, koltuğu kaybetme korkusu ona her türlü adaletsizliği, haksızlığı, ahlaksızlığı, rezilliği ve alçaklığı yapma cesareti verir. Bilgi yoksunu bu tiplerin genel özelliği bağırma, hakaret, zulmetme, yakma yıkmadır.

Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olan bu cahil insanlar, cehaletlerini kurnazlıklarla gizlerler. Cehaletin gölgesinde boylanan özgüvenleri ile adeta küçük dağları ben yarattım havasına girerler. Kifayetsiz muhterisin en büyük korkusu ehliyet sahibi liyakatli insanlardır. O nedenle çevrelerinde ehliyet ve liyakat sahibi insanların olmasını istemezler.........

© İstiklal