Türkiye’de 2026’ya girerken en büyük paradoks şu: Herkes her şeyi biliyor gibi görünüyor, ama kimse hiçbir şeyi gerçekten bilmiyor. Sosyal medya algoritmaları bize “kişiselleştirilmiş gerçeklik” sunarken, aslında kör bir cehalet sarmalına hapsediyor. Kitabımda adını “cahillius” koyduğum tip tam burada devreye giriyor: Mübalağ ustası, genelleyici, bildikçi, ama en önemlisi “abone” peşinde koşan.

Ferit Edgü bir aforizmada der ki: “Cahil, güçlüdür. Gücünü başka cahillerden alır.” Bugün bu güç, takipçi sayısından geliyor. Bir genç, milyonlarca aboneye sahip olup “hayat koçu” oluyor; sabah “pozitif düşün” diyor, akşam lüks arabasıyla poz veriyor. Okuyucu da “en azından motive oldum” diye kendini kandırıyor. Ama gerçekte ne oluyor? Bilgi yerine haz pompalanıyor. Yanlış bilgi, kirli içerik, manipüle........

© İstiklal