Keir Starmer ve yandaşlarından daha az sevilen bir grup arıyorsanız, büyük teknoloji şirketlerine bakın. Bu şirketlere, çocukların çıplak görsellere erişip bunları paylaşmasını engellemeleri için üç ay süre verildi; aksi takdirde, aceleyle hazırlanmış birçok düzenlemede olduğu gibi kusurlu bir yasa kapsamında hukuki yaptırımla karşı karşıya kalacaklar. Avustralya'nın örneğini takip ederek, çocukların sosyal medyayı kullanmasının yasaklanması da gündemde.

Bu tartışmanın hararetini, yakın zamanda yarıyıl tatilini mahveden neredeyse dayanılmaz sıcak dalgası bile geçemiyor. Meseleye ışık tutan tartışmalardan çok hararetli çıkışlar var. Sağduyulu sesler kendine yer bulmakta zorlanıyor. Ancak Haham Charley Baginsky, Today programının "Günün Düşüncesi" bölümünde bunu deneyerek, "yasak koymanın kolay olduğunu" ve bunun hükümeti "açık, net ve kararlı" göstereceğini fakat "daha zor sorulardan kaçınılmış olacağını" belirtti. Çocukların genellikle "yetişkinlerin sandığından çok daha akıllı" olduğunu söylerken, "sıklıkla çözülmesi gereken bir sorunmuş gibi muamele gördüklerine" yönelik endişesini paylaştı. Kesinlikle öyle.

İki noktaya değinmek istiyorum. Birincisi, bu durumu daha önce de yaşamıştık. 1980'lerdeki "video nasty" (Birleşik Krallık'ta film sınıflandırma sistemindeki boşluktan faydalanarak yayımlanan, aşırı vahşet içeren filmleri tanımlamak için kullanılan bir şemsiye terim -çn.) paniğini hatırlıyorum; o dönemde de Muhafazakar Parti hükümeti bir yasakla siyasi kazanç elde etmeye çalışmıştı.

Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)

O zamanlar gençken bu yasağı aşmayı başarmıştık. O kadar gürültü patırtının odağındaki ekstrem korku filmleri (ekstrem pornografi o zaman da şimdi olduğu gibi gündeme gelse de) yaygın şekilde bulunabiliyordu. Birçok, hatta belki de çoğu........

© Independent Türkçe