Bu hafta Cindy Crawford ve Rande Gerber'ın en büyük oğlu Presley Gerber'ın 27 yaşında hayatını kaybettiği haberleri çıktı. Kesin detaylar hâlâ belirsizliğini korusa da bu trajik ölümün, 10 yıllık bağımlılık mücadelesinin ardından aşırı dozdan kaynaklandığı düşünülüyor.

Önce öğretmen, sonra da gazeteci olarak kariyerimin pek çok yılını tam da bu yaş grubunu inceleyerek ve onlarla konuşarak geçirdiğimden, aklıma hemen tekrar tekrar duyduğum bir şey geldi: Z kuşağının en büyükleri, yani şu anda 25-30 yaşında olanlar iyi durumda değil ve bu onların suçu değil.

Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)

Görünüşte yetişkin olmalarına rağmen küresel ve kuşaklar arası şiddetli servet eşitsizliği, daralan iş piyasası ve hayat pahalılığı krizi nedeniyle genellikle ergenlikle yetişkinlik arasında, insanı bir yetişkin yapan şeylerin erişimlerinin hemen dışında kaldığı bir eşikte sıkışmış durumdalar.

Ciddi ilişkiler yaşamak, çocuk sahibi olmak ve bir yuva kurmak, bana daha büyük Z kuşağı fertlerinin sık sık istediklerini ancak gerçekleştiremediklerini söylediği şeyler. Toplum, bunları daha ulaşılabilir kılmaya çalışırken desteğini sunmak yerine genellikle yeterince dirençli olmadıklarını söyleyerek onları eleştiriyor, onlara "kar tanesi" ve bencil diyor ve azalan nüfustan onları sorumlu tutuyor. 

Mesleki hayatımda Z kuşağıyla çok fazla konuşuyorum. Yakın zamanda konuştuğum 27 yaşındaki Jake, kendisinin ve tüm arkadaşlarının tam zamanlı bir işi olmasına rağmen hayatlarının, ebeveynlerinin onun yaşındaki halinden çok farklı olduğunu söyledi; hâlâ ailesiyle yaşıyor ve bu "asılı kalmış ergenlik dönemi" 20'li yaşların sonuna kadar sürüp gidiyor. Jake, "Annemle babam 30 yaşındayken bir çocukları vardı, ben de yoldaydım ve babamın okutman maaşıyla bir ev satın almışlardı" dedi. 

Hayatlarını, birbirlerinin evlerindeki yemekli........

© Independent Türkçe