Kayıplarımızın ardından yazmak zordur. İnsanın en büyük çaresizliği, ölüm karşısındaki çaresizliktir herhalde. Önce inanmak istemez insan. Kabullenme zor gelir insana ama elinizden de hiçbir şey gelmez. Zor da olsa bu gerçeği kabul etmekten başka yapabileceğiniz hiçbir şey yoktur.

İnsan ölümlüdür. Ölür ve kısa bir özeti kalır geride kalanlara. Özette ayrıntı yoktur; ana çizgileriyle, kısacık bir biçimiyle anlatır her şeyi. Şurada doğdu, şu okulları okudu, şurada çalıştı, şu çalışmalara imza attı… Elbette her hayat bir ‘merhaba ve hoşça kal’dan ibarettir ama işte bu iki sözcük arasında yaşanan her ne varsa, oradaki detaylardadır kişinin külliyatı.

Hüznü süzülmüş, ruhu ayıklanmış kelimeler dizisi asıl anlatılmak istenenin ne kadarını verebilir? Nasıl bileceğiz ki o hayatın neler barındırdığını, o hayatın nasıl serencamlardan geçip nerelere evrildiğini? Hiçbir film şeridi, hiçbir tanıtım ve anlatım yeterince veremez bir hayatın derinliğini.

Dün yine biraz daha eksildik. Diyarbakır’daki sivil toplum çalışmalarıyla tanınan........

© İlke TV