Daha önceki yazıda Sosyal Güvenlik Kurumu’nun (SGK) 2026/16 sayılı Genelgesindeki 'milat' illüzyonu açıklanmıştı. Bugünkü yazıda ise SGK’nın 2026/16 Sayılı Genelgesinde Çifte Standart: Hukukun Temel İlkeleri Her Dosya İçin Aynı mı Uygulanıyor? Sorgulanacak. Bilindiği gibi ilk yazıda, Genelgedeki hukuki sorunların çeşitli yazılarda inceleneceği belirtilmişti. Bu yazıda ise aynı Genelgenin hukukun temel ilkelerini dosyadan dosyaya farklı uygulayan yaklaşımı ele alınacak.

16 Mayıs 2026 tarihinde Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde (SSİY) yapılan değişiklikle asgari işçilik uygulamalarına önemli yenilikler getirilmiştir. Düzenlemenin en dikkat çeken yönlerinden biri, 111. maddeye eklenen onuncu fıkradır. Yeni düzenleme ile; kapanma, terk veya tasfiye olmadığı hâlde en az iki yıl süreyle sigortalı çalıştırılmadığı bildirilen veya Kurumca tespit edilen özel nitelikteki inşaat işyerlerinde, Kurumca re'sen araştırma yapılması öngörülmüştür. Düzenlemenin lafzı ve sistematiği, bu hükmün yalnızca gelecekte oluşacak dosyaları değil, uzun süredir işlem görmeyen mevcut dosyaları da sonuçlandırmayı amaçladığını göstermektedir.

Kurumun, fiilen işi bitirdiği hâlde başvuruda bulunmayan inşaatları tespit etmek veya Yönetmeliğin 111/7. fıkrasındaki "zorunlu hâller" kapsamına giren fiili durumları ortaya çıkarmak amacıyla bu yetkiye ihtiyaç duyduğu ve mevzuata bu yönde bir hüküm eklendiği anlaşılmaktadır.

Ancak 2026/16 sayılı Genelgenin amacı uygulama birliğini sağlamak iken, 6.7 numaralı bölümünde oldukça tartışmalı bir yola sapılmıştır. Genelgede, "hukukun temel ilkelerinden biri olan kanunların geriye yürümezliği ilkesi nedeniyle"denilerek, bu iki yıllık sürenin 2026 yılı Mayıs ayı ve sonrasında verilmesi gereken son beyanname döneminden itibaren başlatılacağı belirtilmiştir. Oysa hukuk tekniğinde, yeni bir düzenlemenin yalnızca belirli bir tarihten sonraki olaylara uygulanması amaçlanıyorsa, bunun yolu alt düzenleyici işlem olan Genelge ile sınır çizmek değil; Yönetmeliğe açık bir geçiş hükmü........

© Hürses