Öz aile; anne, baba, kardeş ve çocuktur. Eşten ayrılıp kopabilirsiniz ama öz ailenin mezarları bile aynı yerdedir.

Evlilik, romantizm ve sosyal bağ olarak gelişebilir. Yol arkadaşlığı demek, maddi imkanların varlığıyla yapılan her şey kadar duygusal dünyanın bağı da çok önemlidir. Duygusal bağlılık yoksa eş, bir oda arkadaşlığı olmaktan öte geçemez…

Eş, dost, arkadaş, sevgili birden fazla seçim yapabilirsin. Birkaç defa âşık olabilirsin ama bir tane olanların yeri hep özeldir; Anne, Baba, Kardeş ve Çocuk gibi…

Bazı anların tarifi yok; tüm ailenin bir yemek masasında buluşup neşe içinde yemek yemeleri gibi, yaşanmadan anlatılamaz…

Ne kadar çok âşık olursanız olun, çılgınlar gibi, onsuz yaşayamayacak gibi olursanız olun, zaman, mekân, para pul değişince, duygu düşüncelerde değişir.

Bir değil binlerce sevgili olacak kadın- erkek bulursunuz!

Ama asla bir daha bulamayacağınız iki insan var hayatınızda!

Benim öz ailem, benim öz yurdum, benim evim, benim ailemdir…

Ev içindeki saygı, sevgiyi çoğalttığında evliliğin tadı hissedilerek yaşanmaya başlanır.

Sevgi gören kadın da erkek de değişir.

Aile de hep tatlı dil olması şarttır. Çünkü tatlı dil ilişkileri sağlamlaştırır…

Ve insanı büyüten yaş değil, deneyimlediği ilişkilerdir.

Yaşadığın şehrin nüfusu milyonlarla söylenebilir,

Elimi tutan bir el yoksa,

Kalabalıkların bir anlamı olmaz,

Anne- babanın yaşadığı şehirdir…

Artık eller, bir başka el yerine telefona, tablete daha çok dokunuyor.

Özel bir bağ gibi sosyal medya ile bağlantı kuruluyor.

Oysa ekrandaki ne kadar güzel olursa olsun, dokunamaz, el süremez ve öpemezsiniz!

Aile demek sohbet demektir.

Zaman ne olursa olsun, kötü söz söyleme.

Yüreğin ne yaşarsa yaşasın, asla iyi olmaktan vazgeçme…

© Hürses