Bir dönem dünyaya hükmetmenin yolu güçlü ordulardan geçiyordu. Bugün ise oyunun kuralları değişti. Artık ülkelerin gerçek gücü; kaç limana sahip olduklarıyla, hangi ticaret koridorlarının merkezinde bulunduklarıyla ve malları ne kadar hızlı taşıyabildikleriyle ölçülüyor.

Çünkü modern dünyada üretmek tek başına yeterli değil. Ürettiğini zamanında ulaştıramıyorsan, ekonomik gücünün de bir anlamı kalmıyor.

Son yıllarda küresel siyasetin merkezine yerleşen lojistik koridor tartışmaları tam da bu nedenle tesadüf değil. Çin’in Kuşak ve Yol Projesi, Hindistan-Orta Doğu-Avrupa Koridoru, Orta Koridor girişimleri, Kızıldeniz ve Süveyş hattındaki mücadeleler… Bunların tamamı aslında küresel ticaretin yeni güç savaşlarıdır.

Eskiden devletler petrol kuyuları için rekabet ederdi. Şimdi ise limanlar, demiryolları, konteyner terminalleri ve transit geçiş hatları için yarışıyor.

Çünkü lojistik artık yalnızca taşımacılık değil; ekonomik egemenlik meselesidir.

Ve işin en dikkat çekici tarafı şudur:

Lojistik sistemler doğaları gereği kapalı ekonomileri değil, açık ticaret düzenini destekler.

Bir tırın sınırda günlerce beklediği bir sistem güçlü olamaz. Bir geminin limanda bürokrasi nedeniyle zaman kaybettiği bir ekonomi rekabet edemez. Ticaretin hızlı akması için sınırların yumuşaması, gümrüklerin kolaylaşması ve ülkelerin birbirine entegre olması gerekir.

İşte........

© Hür Fikirler