Geçenlerde Baro’da kira hukukunun güncel mes’elelerini tartıştık. Öncelikle çok şaşırdım, Cuma akşamı bu kadar kalabalık, herhalde güzel tiyatro oyunu filan olduğunda oluyor. Demek ki müşterisi çok bu kira işinin. E, herkesin başını sokacak bir çatıya ihtiyacı olduğunu düşünürsek, ya kiracısın ya ev sahibisin, normal aslında.

Katılımcılar gerçekten çok bilgililerdi. Hem akademik seviyenin en üstünden hem de sürekli olarak tatbikattalar bilirkişiydi, uzmandı olarak. Ancak dinleyiciler de çok iyiydi.

Bir profesör soru sordu. Hani Kiracının Haklı Tahliyesi[1]’nde görmüştük ya, bazı durumlarda sözleşme bitiminden bir ay önce dava açmak gerekir diye. Malumunuz artık bu tür davaları açmadan önce de HUAK m. 18/B gereği arabuluculuk şartı var. İşte o arada arabuluculuğa başvurduk ama dava süresi de geçti, n’olacak?

Salon buz kesti. Tamam, akademi tatbikattan çok uzak da, bu kadar da basit soru olamaz ki. Başkan çekinerek sanırım HUAK m. 16 gereği böyle durumlarda zamanaşımı işlemiyor dedi.

Hocamız biliyorum efendim dedi. Ancak bizim bir davamızda mahkeme bunu saymadı.

Neyse, Yargıtay değilmiş bu derece mahkemesiymiş. Kuvvetle muhtemel de dosyayı okumamıştır.

Sempozyumun en ilginç bölümlerinden biri de kutsal metin tahliye taahhütnamesiydi. Niye kutsal metin, hani Kiralayanın İmzalamadığı Tahliye Taahhütnamesi[2]’nde gördük ki, Yargıtay uygulamasının aksine bazen kiraya veren tarafın da imzası önemli olabilir. Ama neden yüksek mahkeme böyle davranıyor? Hani hep mağduru, işçiyi, kiracıyı korurduk biz?

Sunumda bazı kararlar........

© Hukuki Haber