Sarıldın oğlunun artık ipliklerden yaptığı kırmızı kazağa, “sonsuza kadar giyeceğim” dedin ve kocaman gözlüklerin vardı. Kuşaktan kuşağa yaşayacak senin bıraktıkların. TEMA Vakfı'ndan, başarılarından, aldığın ödüllerden söz etmeyeceğim. En büyük ödül halkın karşılıksız sevgisi değil mi? Bugün Fatih Camisi'nde olacağım Toprak Dede. İnsanların, ağaçların, kuşların gözyaşları akacak ve sana uğurlar olsun, uğurlar olsun diye seslenecekler, el sallayacaklar. Hoşça kal diyeceğiz sana insanı, hayvanı, doğayı sevenler hep beraber. Öylesine ciddiye aldın ki yaşamı, doğayı.

“Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı, yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,” der ya Nazım “Yaşamaya Dair” şiirinde.

Sen doksanında bile sevdin otu, yaprağı, ağacı, ormanı. Diktin, sevdin, ürettin yaşattın. Güzelliklere güzellik kattın.

Sonra her güzel insan gibi “bir beyaz ata binip gittin”. Destansı bir aşkı yaşadın doğayla.

İnsanların sevgisi sana sel gibi akarken, ne büyük acılar yaşadın belki de yaşama sevinci gibi o acılarda........

© Hukuki Haber