Merhaba Yeşim Hanım; eşimle 2 yıldır evliyiz. Evliliğimiz iyi çok şükür. Eşim iyi bir insan, bana da her zaman iyi davrandı. Eşimden önce uzun yıllar birlikte olduğum biri vardı. Evlenmeyi düşünüyorduk. Her şey yolundayken geçirdiği trafik kazasında hayatını kaybetti. O zaman dünyam başıma yıkıldı. Uzun süre kendime gelemedim. Sonra zaman geçti, hayat devam etti. Şimdiki eşimle tanıştım. Beni toparlayan da o oldu. Ama aradan yıllar geçmesine rağmen eski erkek arkadaşımı tamamen unutamadım. Bunu söylerken yanlış anlaşılmak istemem. Ben eşimi seviyorum. Onunla kurduğum hayattan da mutluyum ama bazı günler eski sevgilim aklıma geliyor. Özellikle ölüm yıl dönümünde bütün gün keyfim kaçıyor. Kimseye belli etmemeye çalışıyorum. Geçenlerde üniversitedeki eski fotoğraflara baktım eşim de gördü. Bana hiçbir şey demedi ama birkaç gün sonra “Sen onu hâlâ unutamadın galiba” dedi. Ne diyeceğimi bilemedim. Şimdi kendimi suçlu hissediyorum. Sanki eşime haksızlık yapıyormuşum gibi geliyor. Ama bir yandan da “Ölen bir insanı özlemek normal değil mi?” diye düşünüyorum. İnsan hayatında iz bırakan birini tamamen unutabilir mi? Bilmiyorum. Yeşim Hanı; eski sevgilimi arada hatırlamam, onu özlemem eşime haksızlık mı oluyor?

Yeşim Tijen’in cevabı:

Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba sevgili okurum; “İki hayat yaşıyorum ben. Birinde her şey yolundaymış gibi davrandığım diğerinde ise kalbimin sessizce acıyla çığlıklar attığı” demiş birileri… Kimileri ruhu aradığı huzuru bulana kadar böyle iki ruhlu, iki yüzlü olarak yaşar. Bir yüzüyle güler bir yüzüyle ağlar. Bu acılara teslim olmak o acılardan çıkamamaktandır oysa hayat sadece acıdan ibaret asla değildir. Hayatın gülen yüzü de vardır. Neyi kendinizde çoğaltırsanız o ruhla yaşarsınız. O gülen yüzü kimsede solmasın. Büyük bir acı yaşamışsınız, sevgiliniz sizi terk etmemiş, trafik kazasında ölmüş. Kendi isteğiyle hayatınızdan çıkmamış; takdiri ilahi bu… Kabul etmek gerek… Tabii ki birlikte bir gelecek düşlediğiniz, sizde güzel izler bırakmış birini unutmak kolay........

© HTHayat