Canım kardeşim merhaba,

Geçen sefer konuştuğumuz tohumun çatladı mı nihayet? Dileklerini, niyetlerini yüklediğin o biricik tohum gün ışığı ile buluştu mu? Yoksa hala zamanını mı bekliyor? Ve sen bu bekleme sırasında umutsuzluklara, karanlıklara mı kapılıyorsun? Sakın yapma!

Bu gökler altında her şeyin kendine özgü bir zamanı var biliyorsun. Ve eğer sen yolundaysan hala, yürümeye devam ediyorsan azim ve umutla, bir gün mutlaka kutlu bir vuslat yaşayacaksın. Hayal ettiğin gibisi ya da çok daha güzeli. Hasretini aklına, yüreğine düşüren Yaradan “OL” durmak için isteğini bütün bir evreni hizmetine sunuyor, görmüyorsun. Onlarca küçük zaferin var, fark etmiyorsun.

Bazen sadece yataktan kalkabilmek ve günlük işleri tamamlayabilmek bile bir büyük zafer. Çünkü zor zamanlardan geçiyoruz kardeşim. Dünya, eski dünya değil. Daha çok duygusal regülasyon ve stres dayanıklılığı gerektiriyor yaşamak.

Zaman sanki daha hızlı akıyor, yapılacaklar listesi asla bitmiyor. Biz ise hep daha yorgunuz sevgili kardeşim. İşte bu yüzden küçük adımlarımızı dahi kutlamamız gerekir. Biliyorum sürekli eksik hissediyorsun, yaptığın şeyleri yetersiz ve alelade görüyorsun. Ama inan ki öyle değil!

Kimse alkışlamasa da sen daha fazlasını düşlesen de, başaramadığını sansan da muhakkak bir şeyler yapıyorsun. Şayet eyleme geçtiysen...Derin bir atalet içinde sadece duruyorsan ya derin bir uykudasın ya da zamanını bekliyorsundur kardeşim. Bunun dengesini sen bul!

Harekete geçmiş her insanın muhakkak kutlanacak sessiz zaferleri vardır. İyi okullardan alınmış diplomaların, işte alınan terfinin, piyangodan kazanılan büyük paraların ya da sosyal medyada alkışlanan hayatların yanında; kendi pişirdiğin yemeğin, ilk defa araba kullanabilmenin, yabancı dilde bir küçük hikaye yazabilmenin ya da otobüse binip bir yerden bir yere gidebilmenin küçük başarılar olduğunu sanma. Bunları yapamayacak çok insan var. Hatta bu saydıklarım birilerinin bir gün yapabilmeyi dilediği hayaller…Düşünsene bu kendince küçük gördüğün adımlar bir başkası için belki de çok zor!

Kendi Küçük Zaferlerini Kutlamayı Unutma Sevgili Kardeşim!

İnsan zihni başarıyı çok hızlı normalleştiriyor. Hele bir de performans odaklı çalışmaya alışmış biriysen. Sistem önümüze hep hedefler koyuyor. Biz de bazılarına ulaşıyoruz ve o anları kutlamadan bir sonrakini gerçekleştirmek için programlanıyoruz. Kısacası hissedemeyen, şartlı koşullu hareket eden varlıklar olduk canım kardeşim. Halbuki sistemin dayattığı eksiklik hissinden kurtulduğumuzda, belki de toksik bir ilişkiden çıkmanın, yardım........

© HTHayat