“Türk’üz türkü çığırırız.” Âşık Veysel

“Türkü seven türkü söyler.” Neşet Ertaş

“Bağlama, Türkçenin bastonudur.” Abdullah Dede

Âşıklık Geleneği, işlerlikleri ve işlevsellikleri fazlaca değişmeyen, ancak dini, tarihi, coğrafi ve kültürel bağlamda adına ozan, şaman, sasan, baksı, cırav, akın, ırçı, kayçı, halk ozanı vs. denilen yaratıcı ve icracı tiplerin tarihi süreçte meydana getirdikleri kültürel oluşumun Anadolu’daki adıdır.

Âşık, sazı söze koşan, Türkçeyi güzel kullanan, gerçek ya da hayalî bir sevgilinin peşinden diyar diyar dolaşan, kültür taşıyıcılığı yapan, gittiği yerde halk hikâyeleri anlatan, karşılaştığı âşıklarla atışmalar yapan, halkın duygu ve düşüncelerine tercüman olan, zaman zaman da ulaklık görevini yerine getiren sanatçı tipidir.

Âşıkların sanatlarını icra etmeleri belirli bir düzen ve disiplin içerisinde olmaktadır ve yüzyıllarca değişmeyen bu disipline tarihi süreç içerisinde “Âşıklık Geleneği” denilmiştir.

Gelenek içerisinde doğaçtan şiir söyleme, halk dilini........

© Hedef Halk