Bazı coğrafyalar vardır; sadece üzerinde yaşayan insanı değil, onun karakterini, kültürünü, müziğini, mutfağını ve ekonomisini de şekillendirir. Karadeniz öyle bir yer.

Burada coğrafya yalnızca kader değildir; kültürün üreticisidir.

Dağlar diktir. Vadiler derindir. Yağmur eksik olmaz. Dağlar, vadiler, yağmur, sis, orman…

Hayat ise doğayla sürekli pazarlık hâlindedir. İnsani her an tetikte, gergin, sinirli ve hareketlidir. Müzik hızlıdır. Kemençesi mısır koçanı gibi ince gövdeli, püskülü de vardır. Halk oyunları da denizi gibi dalgalı, coğrafyası gibi sert, mısır koçanı gibi elbiseler ve hamsi gibi hareketlerle süslüdür.

Sofrası çok çeşitli ve güçlüdür. Mutfağındaki mısır, lahana, fasulye, tereyağı, peynir, ot çeşitleri, hamsi hakimiyeti tesadüf değildir.

Böyle bir çeşitlilik ve zenginlik içinde Doğu Karadeniz’de turizm deyince akla yayla gelir.

Ama mesele yayla değil. Mesele coğrafyadır.

Çünkü Karadeniz’de doğa sadece manzara üretmez; kültür üretir, mutfak üretir, müzik üretir, ritim üretir.

“Coğrafya kaderdir” sözü belki de en görünür karşılığını burada bulur.

Karadeniz’in kültürü doğadan doğmuştur. Turistin satın aldığı da aslında budur.

Bu yüzden Karadeniz’i turiste satarken aslında tek tek ürünler satılmaz. Bir bütün satılır.

Doğa, yayla, yemek, folklor, yürüyüş, manzara, göl, dere, şelale.

Ve bütün bunları birbirine bağlayan görünmez bir ruh.

Turistin satın aldığı şey yayla değil

Ben bunu kitaplardan öğrenmedim.

Doğduğum, büyüdüğüm, tatillerimi geçirdiğim, evimin ve toprağımın olduğu bir coğrafyada yaşayarak öğrendim.

Gezerek, merak ederek, insanını dinleyerek, her mevsim başka bir yüzünü görerek.

Ve yıllar içinde şu kanaatim oluştu: Karadeniz turizmi bugün olduğundan çok daha büyük olabilir.

Ama bunun yolu yeni otellerden değil, eldekini yeniden okumaktan........

© Habertürk