Anlatılana göre Sisifos bir gün Tanrılar tarafından cezalandırılır. Cezası bir kayayı, dağın tepesinden zirvesine doğru taşımaktır.

Sisifos kayayı her zirveye taşıdığında; kaya tekrar dağın eteklerine doğru yuvarlanır. Ancak Sisifos tekrar tekrar aynı şeyi yapmasına rağmen kaya bir türlü zirvede duramaz. Sisifosa verilen asıl ceza; bir kayayı bitmeyen bir döngü ile dağın zirvesine taşımak değil. Sürekli ve istikrarlı bir çabanın asla yeterli olmadığıdır. Hikayenin bu kısmı hepimize tanıdık geldi değil mi?Genellikle mutluluğun gayret ve sabır ile beraber geldiğini düşünürüz. Bunun içindir ki daima kendimizi tutarlı olmak istikrarlı olabilmek için bir düzen kurma ihtiyacı hissederiz.

Çünkü biz insanların içinde bulunduğu yaşamda hatta yaşama dair her ibarede bir döngü, bir devinim vardır. Doğada gördüğümüz yasalar, canlıların parçası olduğu denge yaşamın çekirdeğini oluşturan bir yapı haline getirir.

Biz insanların ise aldığı her karar yaptığı her seçim; çarklarını kendi elimizde oynattığımız sistemin küçük dişlilerini oynatan bir kuvvet haline getirir. Özetle tanımlamak gerekirse:Kendi dağlarımızın zirvesine taşımak istediğimiz küçük taşlar…

Her bir taş; daha güçlü hareket etmeyi, her ilerleme daha çok motivasyonu gerektirir. Bu tıpkı bir arzunun peşinden koşmak gibi. Bir isteğin........

© Haberton