​Bir tarafta her gece yatağa devrildiğimizde kontrolü tamamen kaybeden bir bedenimiz var. Yatağa çakılıp kalıyoruz; ne uykunun ve ruhun mahiyetini bütünüyle biliyoruz ne de o derin uykuda ne yaşadığımızdan haberimiz var…

Ağzımız açık mışıl mışıl uyurken, Yaratıcı’nın sonsuz kudreti ve o muazzam rahmeti sayesinde sabaha tek parça çıkıyoruz. Hani o koca kibirimizle kalkıp alemde racon kesmeye kalksak, daha dün gece kendimizden habersiz uyuduğumuzu hatırlasak, vallahi yerin dibine gireriz. Acziyetimiz bu kadar net!

​Fakat gel gör ki bizim insanoğlunun takıldığı yerlere bakınca insan gülmekle ağlamak arasında mekik dokuyor.

​Rabbimiz ayetlerde defalarca insanı akletmeye, düşünmeye ve tefekkür etmeye çağırıyor. Bize kainatı........

© Haberton