Kapılar ardında beklerim ben hep değil mi? Ardında da durmam, hep yanındayımdır da? Bilirsin, bilirim.

Her düştüğünde tutarım ellerinden, gözyaşlarımı hiçe sayar, seninkileri silerim, yaralarını tek tek öperim, benimkileri defalarca kanatsan bile. Yürüyorum ben uçuruma, sen itsen de, tek tek çıkıyorum yokuşları, sana gelebilmek için. Sırtım epey dönük artık sana, sen de bil sarsıldı gönlümdeki yerin. O yeşimler cezbetmiyor beni artık çünkü beni görmüyor. Gözden ırak olmaya gerek yokmuş, gönülden ırak olmak için. Epey uzaksın bilakis sen gönlüme. Yazık etmedin mi bu sevdalara, çok olmadı bu sefer........

© Haberton