Bazen insanın canını en çok yaşadıkları değil; haksızlığa uğraması, güveninin boşa çıkması acıtıyor. Tam diyorsun bu sefer şans benden yana sonra bir bakıyorsun ki sonuç yine hüsran.

Her seferinde ayağa kalkıyorsun. Ama bazen o kadar zor oluyor ki… Sanki ayakların tutmuyor, o gücü toplayamıyorsun yeniden kalkmak için.

Hayal kırıklığının tamiri çok zordur. Kırılan bir vazoyu yapıştırsan da izi kalır ya, insan ruhu da öyle. Parçaları toplayıp yerine koysan bile, o çatlaklardan sızan soğuk rüzgarı unutamıyorsun. Her güven, bir sonraki kırılmanın provası gibi hissettirdiğinde, insan kabuğuna çekilmeyi bir korunma yöntemi sanıyor. Kimseyi görmek,........

© Haberton