Bir zaman görev aldığımız sivil toplum örgütlerinden birinde, ilk hayal kırıklığı diyebileceğimiz bir kırılma yaşamıştık. Adı üstünde; iş dünyası, ortaklık ve birleşmeler için kurulur ve rotası, o çatı altında bulunanların en azından asgari birliktelikleri için faaliyet gösterir. Biz de o duygularla, büyük fedakârlıklarla, samimi arkadaşlarımızla yola koyulduk. *Birleşme ve Devralmalar üzerine, ilk sayılacak STK nezdinde güzel çalışmalar yapmış; öncü çalıştay raporları hazırlamış, bir dizi seminer ve konferans vermiş, tanıtım filmleriyle çağrıda bulunmuştuk.*

Bir dönem, göz açıp kapayıncaya kadar hızlı geçti ve yeni dönem, yeni yönetim anlayışları ve yeniliklerle kapımızı çalmıştı. Ortaklık müessesesinin kutsiyeti bizlerin gönlüne su serpse de pratikte bu böyle olmadı. Bizim de oluşumumuz kapanmış, yeni bir sayfa açılmıştı; adeta *“bizle başlar milat, bizden önce kopsun kıyamet”* denmişti.

Bahsi geçen o dönemde, eski genel başkan ile yeni genel başkanın yönetimlerinin farklı düşündüğünü anlamak çok zor olmadı… Tıpkı parti kapatmaları gibi, komiteler de yumuşak bir geçişten sonra ardı ardına kapatılmıştı. Bunlar elbette bir şikâyet değil; bu bizim ahvalimiz. Dahası, bu durum İslam âleminde ne yazık ki yüzyıllardır benzer şekillerde tekrar edip duruyor.

Oysa ümmetin ve bu milletin reçetesi bellidir: *Birleşme ve........

© Habername