Son Beş Gün…
Evet, saydım beş çıktı. Matematiğim daha fazlasına da el vermezdi zaten. Bir Eğitim-Öğretim yılının daha sonuna geldik. Daha dün gibi Eylül ayı heyecanımız, yeni kalem, defter, silgi sevincimiz… Her yıl okula başlarken çocuklar kadar heyecanlanan bizler de Haziran’ın sonuna sarkan bu yıl da gerçekten yorulduk.
Herkes yoruldu. Öğretmen de veli de çocuk da… Evinden çok okulda vakit geçiren, öğrencisini evladı gibi sarıp sarmalayan, nasıl daha iyi öğretebilirim, nasıl daha faydalı olabilirim, bu çocuğa nasıl ilham olabilirim diye düşünerek hareket eden öğretmen yoruldu. Çocuğunun sınavlarını takip ederek çalışma ortamı için elinden geleni yapan, verilen proje ödevini ondan çok kendisi yapan, her sabah onu okula gönderen ya da getiren, çocuğuyla servis bekleyen, okul etkinliklerinde canla başla görev alan velilerimiz de yoruldu. Her sabah zorlukla uyanan, ders-sınav-okul üçgeninde günlerini geçiren, ailesine beklentilerinin karşılığını vermek için çabalayan öğrenci de yoruldu.
Yıl boyunca verilen emeklerin karşılığı cuma günü sonlanacak.
Bu hafta sosyal medyada en çok mezuniyetleri, e-okul işlerini bitirmiş gururlu öğretmenleri, çocukları için sene boyunca fedakârlık yapan annelerin yorgun hallerini görecek son gün ise karneyle........
