Bir yerde kendinizi rahat hissediyorsanız, orada güven vardır.Ama güven çoğu zaman fark edilmez.

Görünmez bir hissiyattır.

Bir görevlinin yürüyüşü, bir bakış, bir düzen…İnsan bunları bilinçli düşünmez.Ama hisseder.

Bazen bir çocuğun koşarken arkasına bakmamasıyla anlaşılır güven.Bazen birinin telefonuna dalıp etrafı unuttuğu anlarda.

Şehirde güvenlik sadece tedbir değildir.Atmosferdir.

Çocukların koşabilmesi, yaşlıların oturabilmesi, insanların telefonu elinde dolaşabilmesi…Bunlar küçük görüntülerdir.Ama büyük bir duyguyu anlatır.

Bir bankta uzun süre oturan biri varsa,o yer biraz güvenlidir.Çünkü insan tedirgin olduğu yerde kalmaz.

Bir vakitler gece yayınları yaparken bunu fark etmiştim.Dinleyici sesi tanır, tonu tanır.Güven orada oluşurdu.

Sesin sertliği bile fark ederdi.Bir cümlenin telaşı, bir nefes aralığı…Hepsi bir his bırakırdı.

Şehirde de ton vardır.

Aşırı görünür güvenlik tedirgin eder.Hiç olmaması eksik hissettirir.Denge gerekir.

Güven bazen mesafedir.Bazen görünmeden var olabilmek.

Mesele kontrol değil.Hissettirmeden var olmaktır.

Velhasıl güvenlik biraz sahne arkası işidir.İyi yapıldığında kimse konuşmaz.

Ama yokluğunda herkes fark eder.

Ve çoğu zaman bir yerin ne kadar güvenli olduğuorada geçirilen süreden anlaşılır.

İnsan kalıyorsa,orada bir şey doğru çalışıyordur.

© Habername