Üçüncü Bölümün devamı

Bu tezatı şu üç başlık altında "yukarı" taşıyalım:

1. Maddi Burhan ile Manevi Heva Arasındaki Yarılma

Modern insan, laboratuvarda atomun kalbine kadar inen bir "burhan" (delil) disiplinine sahip. Ancak iş, "Ben kulum, bir sahibim var, bu hayatın bir anlamı var mı?" sorusuna geldiğinde, Mâtürîdî’nin işaret ettiği o metodolojik disiplini terk edip tamamen "hevasına" (keyfî arzularına) rücu ediyor.

•​Analiz: Bilimsel veriyi (burhanı) sadece fiziksel dünyayı inşa etmekte kullanıyor; fakat ruhsal evini inşa ederken "burhansız" bir ateizme veya "delilsiz" bir nihilizme sığınıyor.

•​Sonuç: Dış dünyası gökdelenler (çelik yapılar) ile dolu, ama iç dünyası en küçük bir ölüm rüzgârıyla dağılacak olan örümcek ağından bir kulübe.

2. "Metodolojik Kibir" ve Örümcek Ağı Paradoksu

Örümcek, ağını en hassas geometrik hesaplarla örer. Modern rasyonalizm de böyledir; kendi içinde muazzam bir mantık silsilesi barındırır. Ancak örümcek ağının en büyük sorunu "temelsizliğidir." Havada asılıdır, bir yere sıkıca bağlı........

© Habername