Hamd; marifet ve tevhid nuruyla ariflerin kalplerini aydınlatan, iman ve tecrit hakikatleriyle mütefekkirlerin akıllarını ziynetlendiren Allah’a mahsustur. O Allah ki; kalbi zikir mahalli, ruhu muhabbet makamı, aklı ise hikmet madeni kılmıştır. Varlığı mahlukata "burhan", kelamı kalplere "şifa", zatı ise her türlü idrakin fevkindedir.

Salât ve selâm; kalbi vahyin ve sekînetin tecelli merkezi olan, insanlığı "esfel-i sâfilîn" karanlığından "ahsen-i takvîm" aydınlığına çıkaran rehberimiz, Efendimiz Hazret-i Muhammed’in (sav) üzerine olsun. Yine selâm; O’nun temiz ehl-i beytine, kalpleri sadakatle mühürlenmiş ashabına ve hakikat yolunun tüm yolcularına olsun.

İnsan, kâinatın en nazenin meyvesi olmakla birlikte, aynı zamanda en büyük çelişkilerin de merkezidir. Bir yanda ilahi bir sanat eseri olarak “Ahsen-i Takvîm” (en güzel kıvam) mertebesine namzet, diğer yanda kendi kibrinin ve hevasının ağında boğulup “Esfel-i Sâfilîn” (aşağıların aşağısı) çukuruna düşmeye adaydır.

Elinizdeki bu çalışma, insanın bu iki uç arasındaki seyahatini Kur’ânî bir perspektif ve Mâtürîdî bir akılla analiz etmektedir. Bu tefekkür yolculuğunun temel durakları şunlardır:

• Ankebut Suresi ve Dişi Örümcek Mucizesi: Kur’an’ın bin yıl ötesinden haber verdiği biyolojik bir mucizenin (ağı örenin dişi olması), nasıl sarsıcı bir "burhansızlık" metaforuna dönüştüğünü inceliyoruz.

• Burhan ve Heva Çatışması: İmam Mâtürîdî’ninrehberliğinde; dosdoğru dinin kesin delillere (burhan) dayandığını, hevanın (arzuların) ise örümcek ağı kadar dayanıksız bir sığınak olduğunu ortaya koyuyoruz.

Bu çalışma; laboratuvarda "burhan" arayıp, kalbinde "örümcek ağı" örülmüş modern insanın trajedisine bir ayna tutmaktadır. Amacımız; fıtratın sesini duymak, aklı vahyin nuruyla teyit etmek ve........

© Habername