İnsan, kendisini anlamaya başladığı günden beri dünyayı da kendi suretinde yeniden kuruyor.

Gördüğü şeyleri yalnızca oldukları hâliyle bırakmıyor; onlara korkularından, inançlarından, arzularından ve hayallerinden parçalar ekliyor. Bir hayvana yalnızca hayvan olarak bakmıyor; onda gücü, tehlikeyi, bereketi ya da bilinmeyeni görebiliyor. Belki sanatın başlangıcında da bu ihtiyaç vardı: Dünyayı görmekten çok, ona bir anlam vermek.

Karahantepe’de ortaya çıkarılan yaklaşık 11 bin yıllık heykel, bu kadim düşünme biçiminin bugün elimizde kalan en çarpıcı izlerinden biri.

İnsan, bir leoparın sırtında oturuyor.

Yaklaşık 70 santimetrelik bu kompozisyonun neyi temsil ettiği kesin olarak bilinmiyor. Bir tanrıya, lidere, avcıya ya da kahramana ait olabilir; fakat bunların hiçbiri bugün için kanıtlanmış bir yorum değil. Belki de belirli bir kişiyi değil, o dönemin dünyasında anlam taşıyan bir anlatıyı temsil ediyordu.

Asıl dikkat çekici olan, insan ile leoparın burada nasıl bir araya getirildiği.

Karahantepe’de daha önce de insan ve leopar ilişkisini gösteren heykeller bulundu. Ancak bu kez insan, hayvanın üzerinde. Bu görüntü ister istemez güç fikrini çağrıştırıyor; fakat modern zihnimizin yaptığı bu yorum, 11........

© Haberler