Suriye krizi artık bir dış politika başlığı değil; küresel düzenin vicdanla bağını kopardığı yerin adıdır.

Yıllardır süren savaş, yalnızca Suriye’yi değil, bu krize gözlerini kapatan uluslararası sistemi de ele vermektedir. Ve bu tablonun en ağır bedelini ödeyen ülkelerin başında hâlâ Türkiye gelmektedir.

Savaşın başından bu yana geçen zaman, acıyı azaltmadı; sadece kalıcılaştırdı.

Türkiye açısından Suriye meselesi, sınır ötesinde yaşanan bir çatışma olmaktan çoktan çıktı. Güvenlik riskleri, milyonlarca mültecinin varlığı, ekonomik baskılar ve giderek zorlaşan toplumsal uyum sorunu, artık gündelik hayatın parçası hâline geldi. Buna rağmen dünya, bu tabloyu hâlâ “yönetilebilir bir kriz” olarak izlemeyi tercih ediyor.

Yük paylaşımı denildiğinde ise ortada derin bir sessizlik var. Türkiye’ye sürekli sınır güvenliği hatırlatılıyor, geri gönderme çağrıları yapılıyor, uyum politikaları telkin ediliyor. Ancak krizin ortaya çıkmasında belirleyici rol oynayan küresel ve bölgesel aktörlerin sorumluluğu neredeyse hiç konuşulmuyor.

Suriye’yi yıllarca bir jeopolitik pazarlık alanına çevirenler, bugün hesap vermekten özenle........

© Habererk