İlk kez dil tutuklu,kelimeler yetersiz.

Böyle bir acının ardından tüm kalemler, sadece yazmak için değil vicdanları ayağa kaldırmak için yazmalı.

Böyle bir acı karşısında sessiz kalmamak,sorumluları göreve çağırmak bu şiddet sarmalınada dur demek herkesin görevi olmalı.

Çünkü,bir öğretmen öldürüldüğünde yalnızca bir insan hayattan koparılmaz.

Bir sınıfın ışığı söner.

Bir çocuğun yarım kalmış cümlesi susar.

Bir annenin Hocam, emaneti size diyerek bıraktığı umut parçalanır.

Bugün sadece bir öğretmeni değil,nezaket,bilgi ve geleceğe dair umutlarımızı da toprağa verdik.

Bir öğretmenin hayatını adadığı okul koridorlarında şiddete kurban gitmesi,toplumsal bir çürümenin sonucudur.

Okullar, şiddetin sığınağı değil, bilimin,sevginin hoşgörünün kalesi olmalı .

Bir öğretmen sadece ders anlatmaz.

O, geleceği inşa eder.

Toplumu ayakta tutan görünmez kolonlar dan biridir.

Mustafa Kemal........

© Habererk