Türkiye uzun yıllardır PKK terör örgütüyle mücadele ediyor. Şimdi yeni bir döneme girildi. Bizim tasvip etmediğimiz ve anayasaya aykırı bulduğumuz Çerçeve Yasa, TBMM’de büyük bir çoğunlukla kabul edildi. Dolayısıyla Meclis iradesine saygılı olmak durumundayız. Yasanın ana ilkeleri, hedefleri ve genel kapsamı belirlediği, teknik detaylar ve alt kurallarını yönetmelik gibi ikincil düzenlemelerle yapılacağı anlaşılıyor.

PKK,  Süleymaniye’de 11 Temmuz 2025’te kamuoyuna yönelik bir seremoni ile 30 kadar hafif silahı yakarak, Silah Bırakma kararı aldığını duyurmuştu. Bu eylemden sonra bazı güvenlik önlemlerinde yumuşama, yol kontrol noktalarının kaldırılması ve bazı aflar başta olmak üzere, bir dizi iyi niyet adımları atılmıştı. Bundan sonra sorulacak soru şudur: “PKK silah bırakınca geride ne kalacak?”

Çünkü PKK, yalnızca Türkiye'de eylem yapan bir terör örgütü değildir. Örgüt yıllar içerisinde Türkiye'nin yanı sıra Irak, Suriye ve İran sahalarında farklı düzeylerde örgütsel, siyasi ve silahlı bağlantılar oluşturmuştur. Dolayısıyla bugün karşımızdaki mesele, yalnızca birkaç bin silahlı militanın silahlarını bırakmasından ibaret olamaz.

Kaldı ki, gerçek anlamda silahsızlanma; silahların teslim edilmesiyle de sınırlı değildir. Örgütün; silahlı kadrolarını, eğitim ve lojistik merkezlerini, finans kaynaklarını, insan ve silah kaçakçılığı kanallarını, uyuşturucu ticaretiyle ilişkili ağlarını, sınır ötesi kamplarını, istihbarat ve haberleşme altyapısını vs. ortadan kaldırmadan yalnızca “silah bırakıyorum” demesi, örgütün tamamen tasfiye edildiği anlamına gelmez. Çünkü silah, örgütsel kapasitenin yalnızca görünen yüzüdür. Asıl güç; para, insan, örgütlenme, lojistik ve yeniden silahlanma kapasitesidir.

PKK'nın uyuşturucu ticareti ve diğer yasa dışı finans kaynaklarıyla ilişkisi konusunda yıllardır uluslararası güvenlik birimlerinin ve çeşitli ülkelerin raporlarında ciddi tespit ve iddialar bulunmaktadır. Burada önemli olan, örgütün........

© Habererk