Her gün yeni bir ölü doğum…

Her sabah başka bir kriz, başka bir tartışma, başka bir savruluş.

Toplum artık olan bitene şaşırmıyor.

Belki de en korkutucu olan tam olarak bu.

Çünkü bir ülke, yaşadığı çürümenin hızına değil; ona alışma hızına yenilir.

“Olacak şey değil” dediğimiz ne varsa, bugün sıradan bir gündem başlığına dönüşüyor.

Dün hayretle baktığımız şeyleri bugün birkaç saat konuşup geçiyoruz.

Şaşırmamaya alışıyoruz.

Sonra o alışkanlığı sağduyu sanıyoruz.

İşte kaybolduğumuz yer tam da burası.

Son günlerde tartışılan “mutlak butlan” meselesi de yalnızca hukuki bir başlık değil aslında.

Toplumun adalete dair kırılganlığını yeniden gösteren bir eşik.

Çünkü adalet; kişiye göre değişmez.

Kuruma göre değişmez.

İktidara, muhalefete, inanca ya da dünya görüşüne göre hiç değişmez.

Hukuk bir gün birileri için eğilip bükülürse, ertesi gün hiç kimse için güvence olmaktan çıkar.

Ama mesele artık yalnızca hukuk da değil.

Toplum başka bir yorgunluğu daha taşıyor sırtında.

Yıllardır aynı yüzler, aynı sesler, aynı ezberler…

Siyaset sürekli kendini tekrar eden bir sahneye dönüştü.

Kavgalar........

© Habererk