Ölümün olmadığı bir yer aradım…

Bir saç teli düştü yüzüme.

Hayat, bize en çok kayıplarla konuşmayı öğretiyor.

Oysa insan, kaybettiğinde anlıyor aslında var olmanın kıymetini.

Her giden, ardında doldurulamaz bir boşluk bırakıyor;

bize ise sadece sabırla susmak ve anılarla yaşamayı öğrenmek kalıyor.

Öleni iyi anmak önemlidir.

Çünkü ölüm, ardında kalanlara bırakılmış ağır bir emanettir.

İyi bilmek, iyi anmak;

o iz karşısında aldığın tavırdır.

Bizler, bir dal misali, köklerimizde kalan son umut damlasını korumaya çalışıyoruz.

bu gürültüye, bu hoyratlığa, bu kolay hükümlere

katlanmak mümkün değil.

“Hızla geçiyor” dediğimiz zamanlar var ya;

işte o anlarda bile saniyelerin nasıl ağırlaştığını görürüz.

Hayat, doğumla başlayan ve tek yönlü ilerleyen bir yolculuk.

Bu yolculukta yanımıza eşlik eden insanlar olur.

kimisi iz bıraktığını zanneder.

Ve biz dönüp baktığımızda anlarız:

Kim gerçekten yaşamış,

Geçtiğimiz günlerde tanınmış bir isim hayatina son verdi.

sessizlik olması gereken yerde

Acı olması gereken yerde

Dua edilmesi gereken yerde

İnsan ölünce susulmaz olmuş artık.

en çok o zaman konuşuluyor.

öyle durduk yere değil bu sözler.

Bir yerde bir can yanmışsa,

ya güzel hatıralarla uğurlanır

ya da ardında bıraktığıyla anılır.

Sanki herkes tertemiz,

sanki kimsenin karanlığı yokmuş gibi…

Son zamanlarda ekranlarda, manşetlerde, kalabalıkların dilinde aynı sahne:

Ardından alkışlayan da var,

Ama en çok dikkat çeken şu:

bugün en yüksek sesle konuşanlar.

Oysa mesele ölmek değil…

ölüm karşısında kim olduğun.

Bir insanın ardından kurulan cümleler,

Ve biz artık şunu görüyoruz:

kimse kendine bakmıyor.

Ve işte tam da burada bir gerçeği hatırlatmak gerek…

Cemaatin karşısında “Nasıl bilirdiniz?” denildiğinde,

ardınızda sadece kuru bir “İyi bilirdik” kalmasın.

“Onuruyla yaşayıp gitti” densin.

Çünkü bu yolculuğa çıkarken

ne de dokunulmazlığını yanında götürüyor.

Geriye kalan tek şey,

insanların sizin için kurduğu cümlelerdir.

sizin başkaları için kurduklarınızdan doğar.

“Nasıl bilirdiniz?” sorusunu,

En çok konuşanlar değil,

en çok konuşulanlar kalır.

Saygıyla selamlıyorum

© Habererk