Kangren olmuş bir düzeni nasıl bilirsiniz ey cemaat? Aynı sözler. Aynı sesler. Aynılaşmış kalabalıklar… İcraat yok. Sorumluluk yok. Ama herkeste büyük cümleler var. Bir bakıyorsunuz; herkes yerli, herkes milli, herkes filozof… Peki bu kadar haksızlığın, hukuksuzluğun, çürümenin karşısında suçlu kim? Herkes masumsa; bu düzeni kim bu hale getirdi? İnsan bazen, suçun ortasında değil de suçun farkında olduğu için yalnız bırakıldığını düşünüyor. Edebi, edebin kökünü kurutanlardan dinlediğimiz bir çağdayız. Bu yüzden insanın bazen tüm bu gürültüden zihinsel olarak uzaklaşası geliyor. Çünkü akıl, sürekli tekrar eden ironilere bir yere kadar dayanabiliyor. Siyasete bakıyorsunuz… Medyaya bakıyorsunuz… Ekranlara çıkan “kanaat önderlerine”, ünlülere bakıyorsunuz… Sonra........

© Habererk